می توان در کوچه های زندگی

                                    پاسخ لبخند را با یاس داد

                                         می توان جای غروب عشق را

                                             به طلوع ساده احساس داد

                                                می توان در خلوت شبهای راز

                                                   فکر رسم آبی پرواز بود

                                                      می توان تا فرصت ادراک هست

                                                   با خلوص یاسها هم راز بود

                                                می توان با لهجه سرخ دعا

                                          مدتی با آسمان خلوت نمود

                                    می توان با حرفی از جنس بلور

                       شوق را به هر دلی دعوت نمود

                         می توان در آرزوی کودکی

                             با حضور یک عروسک سهم داشت

                                   می توان گاهی به رسم یاد بود

                                  در دلی یک شاخه نیلوفر گذاشت

                                     می توان از شهر شب بوها گذشت

                              عابر پس کوچه های نور بود

                       می توان همسایه ی مهتاب شد 

                فکر زخم غنچه ای رنجور بود

                       می توان با لطف دست پنجره

                            مهربان گنجشکها را دانه داد

                               می توان وقتی خزان از راه رسید

                                       یک کبوتر را به کنجی لانه داد

                                             می توان در قلب های بی فروغ

                                لحظه ای برق زد و خورشید شد

                            می توان در غربت داغ کویر

                       گاه آن ابری که می بارید شد.    

    شیوه دوست داشتن هر چیز آن است که بپذیریم که چه بسا زمانی از دست خواهد رفت