در آسمان تو پرواز مي كنم
شبي غمگين و غروبي غمگين تر در پيش دارم
من بيزار از كرده خويش، دل نا مهربانم را به دوش مي كشم
تا آن سوي مرزهاي انزوا پنهانش كنم!!!
در اوج نيزارهاي پشيماني،
ابرهاي سياه و سرگردان، كه با من از يك خالقند....
سلـــــــــــــــــــام مي گويند.
رفتــــــــــن، دليل نبــــــــــــــــــــــــودن نيست
ولي در غروب آسمان تو شايد..!!!
در شب خويشتن چگونه بي تو گم شوم
تو را تا فردا تا سپيده با خود خواهم برد
و با ياد تو و با عـــــشـق تو خواهم مرد
تو باور نكن...!!!!
امـــا، من عـــــــــاشــــــــــــقم
من سالهاست طعم خوب لبخند و اشك شوق وصال را از ياد برده ام!!!
به راستي رنگ هميشه بودن يعني چه رنگي؟؟؟
همش از سر دلتنگي ست....
مثل من غريب كه بماني بــــــــــــــــــــاران مونس توست.....
