عشق یکی شدن دو روح است

همه رفتند کسی دوروبرم نیست

چنین بی کس شدن در باورم نیست

اگر این آخر واین عاقبت بود

به جزافسوس هوایی در سرم نیست

همه رفتند کسی باما نموندش

کسی خط دل مارا نخوندش

همه رفتند ولی این دل مارا

کسی که فکر نمیکردیم سوزوندش

که حاشا تقه ای بردر نخوردش

که آیا زنده ایم یا جون سپرده

که حاشا صحبتی ،حرفی،کلامی

که جزء رفته هاییم یا نمرده

عجب بالا وپایین داره دنیا

عجب این روزگار دلسرده باما

یه روز دوروبرم صدتا رفیق بود

منو امروز ببین تنهای تنهام

خیال کردم که این گوشه کنارا

یکی داره هوای کار مازا

یکی هم این میون دلسوزه ما هست

نداره آرزو آزار ما را