وحدس میزنم شبی مراجواب میکنی
وقصرکوچک دل مراخراب میکنی
سرقرارعاشقی همیشه دیرکرده ای
ولی برای رفتنت عجب شتاب میکنی
من ازنگاه پنجره به تونگاه میکنم
وتوبه نام دیگری مراخطاب میکنی
وکاش من ازابتدا شناخته بودم تورا
که بعد من به غیرمن تودوست انتخاب میکنی

نگاهی آشنابه یاس کردم         تورادربرگ گل احساس کردم
خلاصه درکلاس نازچشمت           دو واحد عاشقی راپاس کردم

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند قاب عکس توست اماشیشه ی عمرمن است

بوسه برمویت زنم ترسم که تارش بشکند تار موی توست اما ریشه ی عمر من است

آبی ترازآنیم که بی رنگ بمیریم

شیشه نبودیم که باسنگ بمیریم

تقصیرکسی نیست اینگونه غریبیم

شاید که خداخواست که دلتنگ بمیریم

هست

آن نیست که هرلحظه کنارت باشد

هست

آن است که هرلحظه به یادت باشد

ستاره هارو دوست دارم ومیخوام شبا بهشون نگاکنم

اما نه تنهایی

دوستشون دارم ومی خوام شبا بهشون نگاه کنم

اما با کسی که دوستش دارم

وهمون موقع اونم بهشون نگاه کنه

عاشقی راستی چه رویایی است

که ازآن هیچ دل نگرددسیر

راست میگفت پیرمرد که گفت

هرکه عاشق شود نگردد پیر