عاشق نبودی تو      من عاشقت بودم

درقبله گاه عشق      بودی تومعبودم

آرام وآسوده درخواب خوش بودی    یک محظه من بی تو هرگزنیاسودم

من بانفسهایت    نام توراخواندم

کاش ای هوس بازم     باتونمی ماندم

روزی که میگفتی من باتو میمانم    روزی که دانستی من بی تومیمیرم

روزی که باعشقت بستی به زنجیرم    بازنده من بودم

این بوده تقدیرم   خوش باوری بودم   پیش نگاه تو

هردم زچشمانت خواندم کلامی را    

عشق توچون برگی   دردست طوفان بود

دل کندن ورفتن   پیش توآسان بود

روزی به من گفتی   دیگرنمیمانم    گفتم که میمیرم  

گفتی که میدانم

باور نمیکردم    هرگز جدایی را    آن آمدن با عشق

این بی وفایی را

 در عمق قلبم آتشى است
      قلبى سوزان
      در عمق قلبم آرزويى است براى آغاز
      من در احساساتم ميميرم
      دنياي من در خيال است
      من در روياهايم زندگي مي كنم بلى در روياهايم . . .
      تو در قلب من هستى
      تو در وجود منى
      هر جا كه بروم
      جلوه گرش خواهم بود و خواهم كرد
      تورا بى پايان دوست دارم
      و تا هميشه نگه خواهم داشت حضور سبزت را اى عزيزترينم.
      همواره در كنارت خواهم ماند . . .
      مثل بهشت است ديدن چشمهاي جادويى تو
      بهشت چشمانت مرا به اوج آسمان مى برد
      من عاشق تو هستم
      بهترينم
      عزيزترينم
      نازنينم
      مراقب خودت باش . . .
      وقتى كه لبخندت را ميبينم ديوانه وار خوشحال مى شوم
      من صداي قلبت را مى شنوم . . .
      من گلها را حس مى كنم
      من بارش را حس مى كنم اما . . .
      تنها با وجود پاك تو بهترينم . . . !

من دلـم مي خواهد خانه اي داشته باشم بر دوست كنج هر ديوارش دوست هايـم بنشينند آرام گل بگو گل بشنو هر كسي مي خواهد- وارد خانه پر عشق و صفايـم گردد يك سبد بوي گل سرخ به من هديه كند شرط وارد گشتن - شستشوي دلهاست شرط آن داشتن - يك دل بيرنگ و رياست بر درش برگ گلي مي كوبـم روي آن با قلم سبز بهار مي نويسم : اي يار  خانه ما اينجاست تا كه سهراب نپرسد ديگر  خانه دوست كجاست ؟؟؟

هرگزنديدم برلبی لبخندزيبای تورا

هرگزنمی گيردكسی درقلب من جای تورا

اگه دستام خالی باشه اگه باشم عاشق تو

غیر دل چیزی ندارم که بدونم لایق تو

اگه احساسمو کشتی اگه ازیادمنوبردی

اگه رفتی بی تفاوت به غریبه دل سپردی

امااینوبدون که دل من شده جادوی طلسمت

یکی هست اینور دنیاکه تویادش مونده اسمت